استراتژی پایدار در شرایط ناپایدار

استراتژی پایدار در شرایط ناپایدار؛بسیاری از سازمان‌ها برنامه‌ریزی استراتژیک ندارند اما همگی تصمیمات استراتژیک را دارند. اما چگونه می‌توان این تصمیمات را به تصمیمات مطلوب سوق داد با توجه به شرایط متغیر امروزی سوالی است که همواره ذهن استراتژیست‌ها را به خود مشغول کرده‌است. در این شرایط بسیار ناپایدار استراتژیست‌ها در پی یافتن راه‌حل‌های  پایدارتر می‌گردند.

بسیاری از سازمان‌ها برنامه‌ریزی استراتژیک ندارند اما همگی تصمیمات استراتژیک را دارند. اما چگونه می‌توان این تصمیمات را به تصمیمات مطلوب سوق داد با توجه به شرایط متغیر امروزی سوالی است که همواره ذهن استراتژیست‌ها را به خود مشغول کرده‌است. در این شرایط بسیار ناپایدار استراتژیست‌ها در پی یافتن راه‌حل‌های  پایدارتر می‌گردند. انواع محیط در خصوص استراتژی‌ها وجود دارد گه عبارتند از: محیط ناشناخته و مبهم، محیط ساده، محیط ریسکی، محیط آشوبناک، محیط دشوار، محیط ناپایدار(عدم قطعیت) و محیط ترکیبی.

محیطی که ما در حال حاضر در آن به سر می‌بریم ترکیبی است از محیط‌های ساده، ریسکی و ناپایدار. در محیط‌های ناپایدار هیچ کدام یک از روش‌های کلاسیک نظیر SWOT,GE,BCG و… مورد استفاده واقع نمی‌گردد. بمنظور رویارویی با این محیط یا بایستی انعطاف‌پذیری را در استراتژی‌ها مدنظر قرار داد و یا استراتژی‌های پایدار را مورد استفاده قرار داد.

تکنیک‌های مختلفی بمنظور رویارویی با شرایط ناپایدار امروزی و بهره‌گیری از استراتژی‌های مطلوب پیشنهاد می‌گردد: تصمیم‌گیری پابرجا، تحلیل ذی‌نفعان و برنامه‌ریزی ذی‌نفع محور، برنامه‌ریزی بر پایه مفروضات، تصمیم مناسب( اما به دلیل ایجاد اختلالات احتمالی نامطلوب می‌شود)، تصمیمی که درست است و مشکل بالقوه هم بوجود نمی‌آورد اما منجر به تاثیرات نامطلوب بر ذی‌نفعان می‌شود، برنامه‌ریزی بر اساس عدم‌قطعیت، برنامه‌ریزی بر اساس سناریو و…

سناریو‌های مختلفی برای رویارویی با این تغییرات پی در پی محیطی و یا به اصطلاح شرایط ناپایدار محیطی در دنیا مطرح شده است که در این قسمت به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:

تصمیم‌گیری پابرجا منابع:

  1. شکل‌دادن به چهارچوب تصمیم‌گیری
  2. توسعه مدل مولد سناریوها و ارزیاب استراتژی‌ها
  3. فراهم‌کردن سبد بزرگی از سناریوها و تعریف استراتژی اولیه
  4.  ارزیابی استراتژی‌ها در برابر سناریوها و انتخاب استراتژی‌های پابرجا
  5.  سبک و سنگین کردن عملکرد استراتژی‌های پابرجا در برابر آسیب‌پذیری‌ها
  6.  توسعه اقدامات مصونیت بخش
  7.  کفایت اقدامات مصونیت بخش

FMEA: تمامی خطاها را شناسایی سپس علل آن‌ها را مورد بررسی قرار می‌دهد و در پایان میزان اثر آن‌ها را در صورت رخ دادن اندازه‌گیری می‌کند.

مفروضات: تمامی مفروضاتی که بر استراتژی اثر می‌گذارد را شناسایی می‌کند امکان تغییر آن‌ها را شناسایی می‌کند، اگر این مفروضات تغییر کرد برنامه به شدت آسیب‌پذیر است و بایستی برای آن‌ها اقدامات اصلاحی معین کرد.

ارائه دهنده این مقاله ، آقای دکتر مجتبی لشکر بلوکی، مشاور وزیر امور اقتصادی و دارایی  و استاد دانشگاه شریف می باشد .

لینک مطلب